Ściany i podłogi piwnic w budynkach podpiwniczonych, a także podłogi na gruncie w budynkach niepodpiwniczonych powinny odpowiadać nie tylko wymaganiom wytrzymałości i ochrony przed wilgocią, ale także powinny mieć odpowiednią izolację cieplną. W zależności od typu budynku, do gruntu może uciekać od 3 % (budynki wysokie) do 15 % (budynki parterowe, podpiwniczone) ciepła.

Izolowanie cieplne dachów spadzistych  wykonuje się z materiału izolacyjnego (styropian, polistyren ekstrudowany, wełna mineralna) ułożonego pomiędzy krokwiami i poniżej krokwi, gdyż potrzebna warstwa izolacji zwykle nie mieści się w przestrzeni pomiędzy krokwiami. Dla zwiększenia tej przestrzeni stosuje się specjalne wieszaki do podwieszenia profili stalowych, do których mocowana jest warstwa wykończeniowa, którą stanowią zwykle płyty gipsowo-kartonowe. Dwuwarstwowa izolacja zapobiega powstawaniu mostków cieplnych. Pokrycie zewnętrzne dachu jest wystawione na działanie wilgoci. W czasie opadów mogą wystąpić drobne przecieki, a w czasie zmian temperatury mogą pod pokryciem powstać skropliny tworzące szkodliwe zawilgocenie dachu. Dla uniknięcia tych zjawisk stosuje się wentylowanie dachu przez utworzenie przestrzeni wentylowanej (szczeliny powietrznej) pod pokryciem dachu. Z przestrzeni tej para wodna jest swobodnie usuwana. Jako warstwę wstępnego krycia (pod powietrzną szczeliną wentylacyjną) stosuje się folię paroprzepuszczalną, tzn. folię, która nie przepuszcza skroplin do wewnątrz dachu, ale umożliwia usuwanie pary wodnej na zewnątrz.

Źródło:

Narodowa Agencja Poszanowania Energii S.A.

http://www.domprzyjazny.org/