Technika kondensacyjna jest wysokosprawną techniką pozyskiwania ciepła użytecznego z gazu ziemnego i oleju opałowego. W kotłach kondensacyjnych, oprócz ciepła spalin, wykorzystuje się również energię cieplną zawartą w parze wodnej. Przez wykroplenie wody ze spalin (kondensacja), odzyskuje się znaczne ilości ciepła, które w kotłach niskotemperaturowych (niekondensacyjnych), jest bezpowrotnie tracone do atmosfery.

Tradycyjne kotły nie wykorzystują całej energii wytwarzanej w czasie spalania paliwa. Część tej energii, zwana ciepłem kondensacji, tracona jest z parą wodną zawartą w spalinach. Ciepło kondensacji można wykorzystać do ogrzewania wody w kotle, o ile para wodna zostanie skroplona (w procesie skraplanania oddawana jest energia cieplna). Skroplenie (kondensacja) pary wodnej następuje, gdy spaliny zostaną schłodzone do odpowiednio niskiej temperatury, zwanej temperaturą punktu rosy. W praktyce wynosi ona około 55°C. Spaliny schładzane są przez wodę powracającą z instalacji centralnego ogrzewania do kotła, więc jej temperatura musi być odpowiednio niska. Z tego powodu parametry wody grzewczej w instalacji centralnego ogrzewania zasilanej przez kocioł kondensacyjny są niższe, niż w instalacji z kotłem tradycyjnym. W związku z tym, aby wykorzystać zalety kotłów kondensacyjnych, należy je stosować w instalacjach niskotemperaturowych. Stosowanie kotłów kondensacyjnych, w porównaniu z nowoczesnymi kotłami tradycyjnymi, pozwala zaoszczędzić do 11% gazu. Cena tego rodzaju kotłów systematycznie spada, zaś cena gazu szybko rośnie – zatem dodatkowe nakłady związane z zakupem kotła kondensacyjnego zwrócą się bardzo szybko.

Źródło:

Viessmann Sp. z o.o.

Narodowa Agencja Poszanowania Energii