Pompy ciepła, w których realizowany jest obieg identyczny z obiegiem chłodniczym, umożliwiają wytworzenie ciepła z praktycznie bezużytecznego ciepła o niskiej temperaturze. Można je wykorzystać do ogrzewania i wentylacji pomieszczeń lub przygotowania ciepłej wody użytkowej. Oczywiście proces podnoszenia temperatury wymaga doprowadzenia do pompy ciepła energii napędowej. Może to być energia elektryczna, mechaniczna lub energia chemiczna zawarta w paliwie pierwotnym, przy czym rodzaj energii napędowej zależy od konstrukcji i systemu pompy ciepła. O efektywności pompy ciepła decyduje jakość energetyczna jej działania, zdefiniowana jako stosunek skutku działania pompy ciepła (tj. ilości ciepła użytecznego, uzyskanego w skraplaczu), do nakładu, który trzeba ponieść, aby ten skutek uzyskać (tj. do zużycia energii napędowej). Jakość energetyczna działania pomp ciepła nazywana jest współczynnikiem wydajności grzejnej (cieplnej) i oznaczana φ. Wartość tego współczynnika zależy głównie od wymaganej temperatury zasilania odbiornika ciepła (instalacji centralnego ogrzewania, c.w.u. itp.) oraz temperatury źródła, z którego ciepło dostarczane jest do parowacza pompy ciepła. Źródło dostarczające ciepło niskotemperaturowe, potrzebne do odparowania czynnika roboczego w parowaczu pompy ciepła, powinno charakteryzować się następującymi cechami:

• duża pojemność cieplna,
• możliwie wysoka i stała temperatura,
• brak zanieczyszczeń powodujących korozję elementów instalacji lub powstawanie osadów,
• łatwa dostępność,
• niskie koszty instalacji służącej do pozyskiwania i transportu ciepła.

Temperatura źródeł naturalnych (odnawialnych) zależy zarówno od ich rodzaju, jak i pory roku. Natomiast temperatura ciepła odpadowego (ze źródeł sztucznych) charakteryzuje się wartością wynikającą z przebiegu procesu technologicznego i na ogół nie zależy ona od pory roku. Na rynku pojawiają się urządzenia zintegrowane, pozwalające na pokrycie całkowitego zapotrzebowania na ciepło do przygotowania c.w.u., ogrzania pomieszczeń i wentylacji, wykorzystujące pompę ciepła. Mała sprężarkowa pompa ciepła (o mocy około 1500 W) pobiera ciepło z usuwanego powietrza za wymiennikiem krzyżowym rekuperatora. Powietrze to, chociaż już schłodzone, i tak jest cieplejsze od zewnętrznego oraz zawiera ciepło utajone powstającej w budynku pary wodnej. Jeśli do wstępnego ogrzewania powietrza zewnętrznego zastosujemy wymiennik gruntowy, temperatura powietrza usuwanego za wymiennikiem płytowym nie powinna spaść poniżej 9°C. Schłodzenie tego powietrza do temperatury 0-2°C, pozwala otrzymać na parowaczu moc od 500 do 800 W. Taka prosta, niewielka i zintegrowana instalacja może odpowiadać za wentylację, ogrzewanie i przygotowanie c.w.u. w budynku energooszczędnym lub pasywnym. Dzięki takiej instalacji, możliwe jest pokrycie całkowitego zapotrzebowania na ciepło do przygotowania c.w.u. i ogrzania pomieszczeń (przy zużyciu energii elektrycznej na poziomie około 16 kWh/m²). Urządzenia takie są już dostępne na rynku polskim. Posiadają wielkość i wygląd lodówko- -zamrażarki. Poza prostym montażem tych urządzeń, ich zaletą jest to, że do budynku nie musi być dostarczony żaden inny nośnik energii poza energią elektryczną. Pozwala to uniknąć dodatkowych kosztów wykonania przyłącza gazowego lub przyłącza do sieci ciepłowniczej. Oszczędza się też miejsce potrzebne na kotłownię.

Źródło:

Narodowa Agencja Poszanowania Energii

http://www.domprzyjazny.org/