Kolektory słoneczne są dwóch rodzajów - próżniowe i płaskie. Najbardziej powszechne są płaskie kolektory cieczowe głównie ze względu na niższą cenę i łatwiejszą eksploatację. Budowa kolektorów sprzedawanych w różnych firmach jest podobna, różnią się najczęściej materiałami, z których są wykonane, jakością pracy i wyposażeniem technologicznym. Zewnętrzna, widoczna część kolektora absorbuje energię słoneczna i przekazuje ją do systemu. Inne części systemu są niewidoczne: zbiornik ciepłej wody, sterownik, pompa obiegowa, zbiornik oraz rury zapewniające obieg. Rurowe są bardziej efektowne od płaskich cieczowych, ale rzadziej używane ze względu na trudniejszą eksploatacje i wyższą cenę. Największy problem kolektorów próżniowych, to utrata próżni, dlatego często występuje potrzeba wymiany nie tanich części zamiennych. Ponadto z powodu wysokiej temperatury podgrzewana ciecz szybciej niż w kolektorach płaskich traci wymagane właściwości, dlatego konieczna jest wymiana, która bez specjalnych urządzeń jest prawie niemożliwa. Problemy też mogą się pojawić, jeżeli na kolektory spadnie grad o średnicy kulek ponad 2,5 cm.

Płaskie kolektory są tańsze i maja o wiele prostszą konstrukcję. Energię słoneczną absorbuje specjalny czarny materiał- absorber.
 

Absorber przekazuje energię słoneczną zamienioną na ciepło do metalowej płyty, z której przekazywane jest dalej do cieczy krążącej w instalacji. Bardzo ważny jest kontakt między metalowa płytą i rurami, bo od tego zależy efektywność przekazywania ciepła. Efektywniejsze są częściowo spłaszczone rurki miedziane, bo mają większą powierzchnię stykową z metalową płytką. (KM)

Opracowanie: www.ogrzewnictwo.pl