Wykorzystanie własnego źródła ciepła wymaga przede wszystkim zaprojektowania odpowiedniego sposobu odprowadzenia spalin, a więc odpowiedniego komina. Do współpracy ze współczesnymi urządzeniami grzewczymi dostosowano obecnie cały szereg rozwiązań instalacji kominowych. Poza tradycyjnymi kominami podciśnieniowymi, coraz powszechniej stosowane są systemy spalinowe i powietrzno- spalinowe, przeznaczone do pracy z kotłami z zamkniętą komorą spalania bądź kotłami kondensacyjnymi. Nowoczesne kotły pracują cyklicznie, tzn. włączają się i wyłączają wielokrotnie w trakcie pracy, a temperatura wytwarzanych spalin jest o wiele niższa w porównaniu do temperatury spalin ze starych kotłów na paliwa stałe. W związku z tym, ściany tradycyjnego murowanego komina nigdy nie zdążyłyby nagrzać się do temperatury wyższej od temperatury punktu rosy, a w konsekwencji w kominie stale wykraplałaby się para wodna, powodując jego niszczenie. Trzeba mieć na uwadze powyższe niekorzystne uwarunkowania, które wynikają z samego charakteru procesu spalania. Kominy muszą być dobrze zaizolowane termicznie i wykonane z materiałów niewrażliwych na działanie wilgoci. Przy instalowaniu nowoczesnych urządzeń grzewczych zaleca się stosowanie systemowych rozwiązań kominowych, które są wykonane z materiałów niepalnych, charakteryzują się odpowiednią odpornością na wysokie temperatury, mokre i agresywne spaliny oraz korozję budowlaną. Efektywna wysokość komina, mierzona od trójnika do wylotu ponad dach, nie może być mniejsza niż 4 m. Wyloty kominów muszą być wyprowadzone na odpowiednią wysokość ponad dach.

Źródło: Narodowa Agencja Poszanowania Energii